Doniesienia z frontu – Ojj, Grenada, Grenada (181)

Nic nie wyszło. Z niczego. Tzw. „liming” się nie odbył. Bez podania przyczyn. No, ale problemu nie ma. Przygotowaliśmy butelkę rumpunch'a na tą niebywałą okoliczność, a ponieważ spożyta nie została, to zostanie wykorzystana przy innej okazji. Na pewno się nie zmarnuje ;-)

Wypłynięcie na Grenadę też się opóźnia. Trochę miały w tym udział nasze przygotowania, ale główny ciężar odpowiedzialności spada na Herberta. Nigdzie mu się nie śpieszy, na wszystko ma czas, a potem tłumaczy się w „imigracyjnym”. Okazało się, że przedłużył sobie samowolnie pobyt na TT o tydzień. Urzędnik z opadłą dolną wargą tłumaczył mu jak to niedobrze, jak nieładnie i, że nie wie czy w przypadku powrotu go wpuszczą i czy inny urzędnik (cytuję) „okaże mu miłosierdzie”. Takie pierdu pierdu dla podniesienia własnej samooceny i powagi urzędu. Na koniec i tak, co było wiadome, wypełnił co musiał.

Zresztą pobyt w Immigration Office był ciekawy jeszcze z jednego względu. Najpierw znaleźliśmy ogłoszenie o sprzedaży Huntera 31 i w podpisie było moje nazwisko. Gdzieś na trynidadzkim zadupiu znajduję kogoś kto się nazywa tak samo jak ja. Rozumiem Anderson, Andersen, ale Anders?. Nawet w Polsce nam się nie zdarzyło.

Druga ciekawostka – na tablicy były tylko dwa ogłoszenia w poszukiwaniu miejsca na jachcie - obydwa polskie. Albo tak źle jest w Kraju, albo jest tak dobrze i kasa na podróże się znalazła, albo rodacy tacy aktywni i otwarci na świat.

W każdym bądź razie na Grenadę ruszamy jutro, tak około południa.

P.S. Napisałem po mailu do tych „ciekawostek”. Zobaczymy czy odpiszą.